Ένα σημαντικό κομμάτι
της ύπαρξης μας που όμως είναι παραμελημένο, είναι η εσωτερική αναζήτηση. Το
εσωτερικό κάλεσμα της ψυχής που προσκαλεί σε μια πιο πνευματική αντίληψη. Και
αυτό αποδεικνύεται διότι όλες οι άσχημες αντιδράσεις μας και τα περισσότερα
προβλήματα στην υγεία μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά αποτέλεσμα της κακής σχέσης με τον εαυτό μας.
Οι περισσότεροι
άνθρωποι προσπαθούμε λογικά να κατανοήσουμε τον εαυτό μας.
Η εσωτερική αναζήτηση όμως δεν
πρέπει και δεν μπορεί να είναι μόνο διανοητική.
Οφείλουμε ως ανθρώπινα όντα ν’
ασχοληθούμε ουσιαστικά με την εσώτερη ύπαρξη μας. Αυτό το αιώνιο, άφθαρτο,
ακτινοβόλο κομμάτι μας.
Είναι κάτι όχι κατανοητό στην αρχή,
μη γνώριμο και θέλει αποφασιστικότητα.
Στην αρχή γίνεται δύσκολα, στην
συνέχεια όμως με μεγαλύτερη ευκολία.
Τα περισσότερα προβλήματα
αρχίζουν στην ζωή μας γιατί βρισκόμαστε σε μία διαρκή πάλη με τον εαυτό μας.
Και αυτό συμβαίνει διότι έχουμε ξεχάσει το πώς είναι να είμαστε χαλαροί. Έχουμε
ξεχάσει να λειτουργούμε ελεύθερα, χωρίς νοητικούς και συναισθηματικούς
προγραμματισμούς.
Είναι σημαντικό να ελευθερωθούμε
από κάθε στερεότυπη συμπεριφορά. Να πάψουμε να επιβάλουμε στον εαυτό μας
συγκεκριμένες συμπεριφορές τις οποίες υιοθετήσαμε ως σωστές, πρέπουσες,
καταλληλότερες αλλά δυστυχώς δεν μας ταιριάζουν γιατί απλά δεν είναι δικές μας.
Ένας αυθεντικός άνθρωπος έχει
μεγάλη εσωτερική δύναμη, είναι ένας πολύ ισχυρός ψυχικός μαγνήτης. Ο αυθεντικός
άνθρωπος ζει την ζωή, την κάθε μέρα, την στιγμή. Αποδέχεται την λύπη όσο και
την χαρά, τον πόνο όσο και την ανακούφιση. Και τότε πίσω από την διαμάχη,
βρίσκει κανείς την εσωτερικότητα. Βρίσκει αυτή την εσωτερική ανάγκη που σε ωθεί
να ψάξεις, να ερμηνεύσεις, να λυτρώσεις, να ελευθερώσεις.
Η ρίζα όλων των προβλημάτων είναι
το μυαλό. Ο αρνητικός νους.
Το μυαλό δεν είναι ποτέ ήρεμο,
δεν είναι σιωπηλό. Το μυαλό είναι πάντοτε μπερδεμένο. Βρίσκεται σε διάσπαση και
σε αρνητική προδιάθεση.
Όταν το μυαλό γίνεται πιο ήρεμο
δεν σημαίνει ότι κάποιος μετατρέπεται σε ηλίθιο. Απλά αρχίζει και ελέγχει τις
σκέψεις, τις κάνεις πιο αισιόδοξες, πιο φωτεινές, αρνείται να σκέφτεται
αρνητικά. Και αυτό δίνει αντίληψη, συνειδητότητα, διαύγεια. Τότε λειτουργεί το
μυαλό εξυπηρετώντας τον σκοπό του.
Οι αρνητικές σκέψεις μοιάζουν με
το σκοτάδι, έρχονται όταν δεν υπάρχει εσωτερικό φως.
Ενώ οι θετικές σκέψεις είναι τα
παιδιά του εσωτερικού φωτός, της πνευματικής αναζήτησης και της έμπνευσης.
Ένα χαλαρωμένο άτομο δεν έχει
εμμονές, δεν τρέχει ακατάπαυστα. Η ενέργεια του μπορεί να συγκεντρωθεί, δεν
σκορπίζεται και τότε τα αποθέματα που δημιουργούνται, του επιτρέπουν να
αξιοποιήσει τις ευκαιρίες και να πραγματώσει τα όνειρα του
Και το πιο σημαντικό? Όταν είσαι
χαλαρός τότε το σώμα μπορεί να γιατρευτεί.
Οι περισσότερες ασθένειες δημιουργούνται από ένταση η οποία κάνει το
σώμα να είναι δύσκαμπτο. Τα όργανα να είναι γεμάτα ένταση και τοξίνες και
αυτό έχει αποτέλεσμα να αρρωσταίνουν, να μην λειτουργούν κανονικά, να μην
συνεργάζονται μεταξύ τους. Και τότε… αρρώστιες,
ένταση, πόνος, δυστυχία.
Και το ακόμη πιο άσχημο είναι ότι
μετά, μέσα σε όλο αυτό, θέλουμε κάποιος άλλος να μας γιατρέψει χωρίς εμείς τις
περισσότερες φορές να κάνουμε τίποτα.
Γι αυτό βλέπουμε οι ασθένειες να
έρχονται και να ξανάρχονται.
Διότι μία θεραπεία θέλει την δική
μας συμμετοχή, το δικό μας παρόν, την δική μας αλλαγή.
Το πρώτο που πρέπει να μάθει
κάποιος είναι να χαλαρώνει.
Η χαλάρωση είναι κατάσταση και
δεν μπορείς να την επιβάλεις στο μυαλό ή στο σώμα. Διώχνεις απλά τις
αρνητικότητες, τις άσχημες σκέψεις τα λάθη και αφήνεις το σώμα να ηρεμήσει. Γινόμαστε
άδειοι από ένταση και η χαλάρωση έρχεται να συμπληρώσει το κενό.
Πρέπει να ξαναμάθουμε να
χαλαρώνουμε, πρέπει το σώμα να θυμηθεί πως γίνετε, πρέπει ο νους να ξαναβιώσει
ηρεμία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι
βλέποντας τηλεόραση θεωρούν ότι χαλαρώνουν.
Όχι, απλά το μυαλό ασχολείται με
τα προβλήματα άλλων, μα η ένταση παραμένει. Γι αυτό είμαστε μόνιμα εύθικτοι,
νευρικοί, επιθετικοί ή απόμακροι. Ότι κι αν κάνουμε το παραμορφώνουμε από την
πολύ ένταση.
Η γαλήνη, η ηρεμία, η χαλάρωση είναι
καταστάσεις και οι καταστάσεις κατακτιούνται.
Ένας Θεραπευτής μπορεί να
δημιουργήσει μία τέτοια πορεία. Μπορεί να αποδεσμεύσει τις εντάσεις του φυσικού
σώματος αλλά και των ενεργειακών.
Τα ενεργειακά μας σώματα έχουν
επίσης πολλές εντάσεις και εκεί κρύβονται οι αιτίες των πιο πολλών διαταραχών.
Ο πραγματικός Θεραπευτής θ’ αγγίξει αυτά τα προβλήματα. Θα εξομαλύνει αυτές τις
διαταραχές. Θα επαναφέρει την αύρα στη καλύτερη λειτουργία της. Θα οδηγήσει τον
ασθενή σε μια καλύτερη επαφή με το σώμα του, τις σκέψεις και τα συναισθήματά
του.
Οι περισσότεροι είμαστε γεμάτοι
από καταγραφές έντασης. Μας λείπουν οι στιγμές χαλάρωσης, ηρεμίας και
πληρότητας. Αν μπορούσαμε να το πετύχουμε εύκολα, ήδη θα είχε γίνει. Θα ήταν αρκετό
ένα βιβλίο, μία συζήτηση, κάποια όμορφη δραστηριότητα.
Αφού κάποιος αποβάλλει ένταση με
την βοήθεια ενός θεραπευτή ή ενός δασκάλου, το επόμενο βήμα είναι να μάθει να ασκείται
ο ίδιος στην προάσπιση της υγείας του.
Εδώ θα τον βοηθήσει ο
διαλογισμός, οι τεχνικές χαλάρωσης, η γιόγκα, ο θετικός οραματισμός, η σιωπή, η
προσευχή.
Αφιερώνοντας χρόνο στον εσωτερικό
κόσμο μας, ο νους γαληνεύει, οι σκέψεις γίνονται πιο θετικές, η ζωή αλλάζει.
Αυτή είναι μια αναγκαστική πορεία
ίασης, γιατί ας μην ξεχνάμε:
Η αρρώστια είναι ένας από τους τρόπους του Ανώτερου Εαυτού
