Διόσκουροι και Δίδυμοι

Οι Διόσκουροι ήταν δύο δίδυμα αδέλφια. Πατέρας τους σύμφωνα με τον μύθο ο Δίας που ενώθηκε με τη Λήδα παίρνοντας την μορφή ενός κύκνου. Η Λήδα, όμως, την ίδια νύχτα ενώνεται και με τον άντρα της Τυνδάρεω. Διός Κούροι, γιοι του Δία, αλλά οι δύο αδελφοί έχουν διαφορετική φύση. Ο Κάστωρ είναι ο γιος του Τυνδάρεω, ενώ ο Πολυδεύκης είναι ο γιος του Δία. 
Οι δύο μαζί αντιπροσωπεύουν τη θνητή και αθάνατη φύση μας. Ένας μεγάλος συμβολισμός εμπεριέχεται μέσα σε αυτόν τον όμορφο μύθο.Πεθαίνοντας ο Κάστωρ, ο Πολυδεύκης αρνήθηκε να μείνει μόνος χωρίς τον αδερφό του αυτός ως αθάνατος. Ο Δίας αποδέχθηκε το αίτημα του και αντί να υποκύψει το αθάνατο στο θνητό, ο Πολυδεύκης ανύψωσε τον θνητό αδελφό του στον κόσμο των αθανάτων.
Αυτός ο μύθος εκφράζει την ίδια την ουσία του αστερισμού των Διδύμων. 

Ο κατώτερος εαυτός ελαττώνεται ενώ ο ανώτερος αυξάνει και λάμπει και ακόμη πιο εκπληκτικό είναι το γεγονός ότι η παράδοση λέει ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει και στα άστρα του αστερισμού. Τα αστέρια του Κάστωρα στο πέρασμα των αιώνων μειώνουν το φως τους, ενώ του Πολυδεύκη αυξάνουν σε ένταση.
Έτσι μέσα σε αυτό τον συμβολισμό εμπεριέχεται ένα μήνυμα ανάστασης. Ο παλιός εαυτός πεθαίνει και ο ανώτερος τον συγχωνεύει μέσα του.
Ακριβώς αυτό το δίπολο αθάνατο-θνητό, πάνω-κάτω, ανώτερο-κατώτερο είναι που προκαλεί αυτή την αλληλεπίδραση που ωθεί τα όντα σε εκδήλωση, συνεπώς σε εμπειρία-βίωμα που θα οδηγήσει σε γνώση-σοφία που ενωμένη πια με αγάπη ωθεί στην Ανάσταση και στην επαφή με την Θεότητα.
Έτσι η ιδέα της ανάστασης δεν είναι κάτι που αφορά μόνο τον Χριστό ως ένα ιστορικό πνευματικό γεγονός, αλλά αφορά όλη την ανθρωπότητα. Η Ανάσταση είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα που μπορεί να πράξει το ανθρώπινο είδος. Ανύψωση, Ανάσταση, Ανάληψη. Έννοιες που κάποτε θα απασχολήσουν επιστημονικά και πολύ σοβαρά, το πλήθος της ανθρωπότητας. Μέχρι τότε ένα φορτίο δράσης προς αφύπνιση αναλογεί σε κάθε πραγματικό μαθητή.

Αχίμσα (Ahimsha)

Η Αγάπη δεν είναι αόριστη έννοια. Δεν είναι ένα συναίσθημα που ενεργοποιείται απλά μπροστά σε ότι αισθανόμαστε δικό μας. Δεν είναι μία σκέψη-ερμηνεία για το τι είναι Θεός. 

Η Αγάπη είναι μια βαθιά εσωτερική κατάσταση της ύπαρξης. Είναι ένα εσωτερικό βίωμα που αυξάνεται στιγμή με στιγμή, ζωή με ζωή. Είναι ένα απόσταγμα βαθιάς εσωτερικής επίγνωσης και σοφίας. Η Αγάπη πραγματώνεται μέσα από την εσωτερική ειρήνη και επιβεβαιώνεται μέσα από την συμπόνοια. Η Αχίμσα (μη βία) είναι μία τέτοια κατάσταση επίγνωσης. Η μη βία οδηγεί στην εσωτερική ειρήνη, η Ειρήνη οδηγεί στο βίωμα της Αγάπης και η Συμπόνοια την εκφράζει προς τα έξω. 

Μέλημα για τον μαθητή είναι να αναπτύξει την μη βία. Ξεκινά πρώτα αναγνωρίζοντας την βία που ασκεί στον εαυτό του και κορυφώνεται στο τελικό στάδιο όπου ως Δάσκαλος πια, δεν αποτελεί εμπόδιο στην εξέλιξη κανενός πλάσματος, απεναντίας ωθεί δημιουργικά κάθε ον προς τα εμπρός. 

Στην φάση που διανύει ο πλανήτης μας, με τις τόσες αναταραχές σε όλους τους τομείς, η εμβάθυνση στο τι είναι Αγάπη, αποτελεί σημαντικό έργο υπηρεσίας

ΑΛΗΘΕΙΑ

Η Αλήθεια κινείται ισορροπώντας ανάμεσα σε δύο καταστάσεις.
Στην άγνοια από την μία και το ψέμα από την άλλη. Οι άνθρωποι, παραβλέποντας την πνευματική μας υπόσταση, δεν αντιλαμβανόμαστε πως η αναζήτηση της Αλήθειας είναι ένας από τους πρωταρχικούς λόγους να είμαστε στη γη.
Έτσι γεννιόμαστε και καθώς μεγαλώνουμε και αναπτυσσόμαστε πνευματικά, ένας λαβύρινθος δημιουργείται στην εσωτερική μας πορεία ανάμεσα στην άγνοια και στο ψέμα με στόχο την Αλήθεια.
Η άγνοια από την ελλειπή γνώση και το ψέμα από την άρνηση μας να δούμε.

Έτσι καθώς ο άνθρωπος εξελίσσεται, η γνώση έρχεται να φωτίσει την άγνοια και το φως του, που διευρύνεται από την ίδια την εφαρμογή της γνώσης, ακυρώνει τα προσωπικά του ψέματα. 
Έτσι ο άνθρωπος κινείται ισορροπώντας προς την Αλήθεια. Και η Αλήθεια είναι το Ιδεατό, είναι το τέλειο, είναι η σφαιρική αντίληψη ενός θέματος. Είναι η ματιά που ενώνει όλα τα κομμάτια. Είναι η ματιά του μύστη και των αγγέλων. Είναι αυτό που ενώ φαντάζει μακρινό και δύσκολο, βρίσκεται πίσω από τα απλά. Είναι η ματιά που μας κάνει να βλέπουμε τον κόσμο εύκολο και όμορφο. Η Αλήθεια ακυρώνει τον μάταιο αγώνα.
Αλλά για να την φθάσει κάποιος χρειάζεται καθοδήγηση και εκπαίδευση. Χρειάζεται κάποιος να ξυπνήσει το ανώτερο του κομμάτι και να αρχίσει να λειτουργεί μέσα από αυτό.
Χρειάζεται όμως να μάθει να αναγνωρίζει πρώτα τις εντάσεις του. Να μάθει να ακούει πρώτα το σώμα του, μετά τις εσώτερες ανάγκες του και έπειτα θα μπορέσει να ακούσει έναν πνευματικό δάσκαλο.
Έτσι η προετοιμασία είναι σημαντική και αυτό από μόνο του είναι μία Αλήθεια.

www.isis-therapy.gr

Νους και Διάνοια

Ο νους είναι μία συλλογική αντίληψη της  λειτουργίας  του φυσικού μας εγκεφάλου. Ο νους δεν σκέφτεται. Θα έπρεπε να αντανακλά  σαν λίμνη τις παρορμήσεις, τις εντυπώσεις και τις εμπνεύσεις της Ψυχής μας. 

Η διάνοια είναι συνδεδεμένη με την ψυχή και με τα ανώτερα κομμάτια μας. Είναι το φως που εκδηλώνεται στο νοητικό μας σώμα.

Το θέμα είναι ποιος έχει τον έλεγχο. Αν τον έλεγχο τον έχει ο νους, το φίδι, τότε η ζωή που ζούμε δεν είναι πραγματική. Ζούμε αλλά, όχι με δικές μας σκέψεις. Μπορεί να αισθανόμαστε και ευτυχισμένοι ακόμη, αλλά στην ουσία σε ένα φανταστικό παραμύθι, όχι σύμφωνο με την δική μας οπτική. Ζούμε θολά, σε μια πλάνη. Σκεφτόμαστε με δανεικές σκεπτομορφές, δανεικές ιστορίες φτιαγμένες για άλλους ανθρώπους και άλλες ανάγκες. 

Νομίζουμε ότι σκεφτόμαστε ενώ στην πραγματικότητα ανταποκρινόμαστε νοητικά στα εισερχόμενα κύματα του εξωτερικού μας περιβάλλοντος

.

Αν λοιπόν την δύναμη την έχει το φίδι, τότε το φίδι σκοτώνει την πραγματικότητα. Την αληθινή εσωτερική ζωή. Ο νους δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ποιότητες της διάνοιας. Η καθαρή Διάνοια αποκαλύπτει το Φως, δείχνει το μονοπάτι της Αλλαγής, της Ελευθερίας. 

Ο Απόλλων σκοτώνει τον Πύθωνα. Τον υποτάσσει και παίρνει το Μαντείο. Το δέρμα του το τυλίγει στον μαντικό τρίποδα. Είναι αυτός που πια αναλαμβάνει να δίνει χρησμούς.

Είναι η Διάνοια που πρέπει να αντικαταστήσει το Νου στην καθοδήγηση της ζωής και του εσωτερικού μονοπατιού.