Wesak Festival
Καθώς πλησιάζει η Πανσέληνος του Μαΐου, άνθρωποι από διάφορα μέρη, μαθητές και μύστες φτάνουν στην κοιλάδα του Βεσάκ, στα Ιμαλάια για να λάβουν μέρος στην ιερή γιορτή που λαμβάνει χώρα στην Πανσέληνο του Ταύρου.
Μεγάλα Όντα επίσης καταφθάνουν για να συναντήσουν τους μαθητές και τους φίλους Τους. Λίγο αργότερα έρχονται οι τρεις μεγάλοι Κύριοι με τα αιθερικά τους σώματα και στέκονται μπροστά στο βράχο. Είναι ο Μανού , ο Χριστός και ο δάσκαλος Ρ.
Λίγα δευτερόλεπτα πριν την Πανσέληνο εμφανίζεται στον ουρανό ένα φως που όσο πλησιάζει μετατρέπεται στην ακτινοβόλα μορφή του Κυρίου Γκαουτάμα Βούδα που πλημμυρισμένος με απόκοσμο φως και χρώμα, υψώνει το δεξί χέρι Του για ευλογία.
Αμέσως μετά εκφωνείται από το Χριστό η Μεγάλη Επίκληση που δημιουργεί ένα τεράστιο ρεύμα ενέργειας που περνάει μέσα από τις καρδιές των ζηλωτών, των μαθητών, των μυστών και φτάνει ως το Θεό.
Αυτή είναι η πιο ιερή στιγμή του έτους, η στιγμή που η ανθρωπότητα έρχεται σε επαφή με το θείο.
Την ακριβή στιγμή της Πανσελήνου, ο Φωτισμένος διαβιβάζει στο Χριστό την ενέργεια της πρώτης ακτίνας που γίνεται δεκτή από το Χριστό και μετατρέπεται σε θέληση για το καλό.
Ο Χριστός που είναι ο μεγάλος Ιερουργός απλώνει τα χέρια Του και παίρνει το κύπελλο, το υψώνει πάνω από το κεφάλι Του και το τοποθετεί ξανά στο βράχο. Έπειτα οι Διδάσκαλοι ψάλλουν ύμνους και ο Μεγάλος Φωτισμένος αφού ευλογεί το πλήθος, εξαφανίζεται αργά στο διάστημα.
Ο Χριστός διανέμει το ευλογημένο νερό στους μύστες και σε όλους εκείνους που είναι παρόντες στην κοιλάδα, οι οποίοι πλησιάζουν με τη σειρά γεμίζουν τα μικρά κύπελλα τους και αποχωρούν ειρηνικά.
Έτσι για μια φορά το χρόνο, στην Πανσέληνο του Ταύρου, η ανθρωπότητα φορτίζεται με τις ενέργειες της Μεγάλης Χαραυγής, και παρουσιάζεται μια σπάνια ευκαιρία για όλους τους ειλικρινείς μαθητές να διευρύνουν τη συνείδηση τους.
Η ενέργεια του Ταύρου είναι δυναμική επειδή πρόκειται για την πανσέληνο του Ταύρου και επειδή ο Βούδας αντιπροσωπεύει τη Φώτιση , και το Μάτι του Ταύρου είναι η πηγή του πνευματικού φωτός.
Αυτή την περίοδο προσεγγίζεται η Θέληση του Θεού, επειδή ο Βούδας συνδέει την Ιεραρχία με τη Σαμπάλλα και ο Χριστός συνδέει την Ιεραρχία με την Ανθρωπότητα. Όλες αυτές οι ενέργειες εστιάζονται στο Χριστό που είναι ο διανεμητής των ενεργειών ή του νερού του Υδροχόου και η ενσωμάτωση της Αγάπης.
Στην Πανσέληνο του Βεσάκ έχουμε τις δυναμικές επιρροές:
-Την ενέργεια της Ελευθερίας.
-Την ενέργεια της Φώτισης που είναι η ενέργεια της Αγάπης-Σοφίας
-Την ενέργεια της Θέλησης του Θεού που αποκαλύπτεται σαν Σκοπός και σαν Σχέδιο.
-Η ενέργεια της Ελευθερίας προέρχεται από το Σείριο.
-Η ενέργεια της Φώτισης εκπορεύεται από τον Ταύρο.
-Η ενέργεια της Θέλησης εκπορεύεται από τη Μεγάλη Άρκτο και διαβιβάζεται μέσα από μία από τις Πλειάδες εισέρχεται στο Ηλιακό μας σύστημα και μέσω του κέντρου της κεφαλής του Πλανητικού μας Λόγου φτάνει στη σφαίρα του πλανήτη μας και κατέρχεται στους μύστες, στους μαθητές και στο σύνολο της ανθρωπότητας.
Έτσι σε κάθε πανσέληνο του Βεσάκ η ενέργεια του Φωτός, της Θέλησης και της Ελευθερίας πλημμυρίζουν τις ανώτερες σφαίρες του πλανήτη μας και φορτίζουν τους μεγάλους μύστες και τους μαθητές.
Αν μπορέσουμε να συντρίψουμε και να απομακρύνουμε τις προαιώνιες συσσωρεύσεις των δεισιδαιμονιών μας και των προκαταλήψεων, των θυμαπατών και πλανών μας και το βαρύ σύννεφο της άγνοιας, της υπερηφάνειας, της απληστίας και της ματαιοδοξίας μας θα απελευθερώσουμε το φυλακισμένο σπινθήρα μέσα μας, και τελικά θα αποκαλυφθεί ότι ουσιαστικά είμαστε συνεχώς ισχυροποιημένοι ήλιοι, που οι ακτίνες τους κάποια μέρα θα δώσουν ζωή σε ένα πλανήτη, σε ένα ηλιακό σύστημα.
Λόγω αυτών των ενεργειών η υλιστική και εγωκεντρική εκπαίδευση καταρρέει, οι φιλοσοφίες και κόσμου συντρίβονται. Κάθε επιστήμη σπάζει τα παλιά υλιστικά καλούπια και εισέρχεται στη σφαίρα του αόρατου, το βασίλειο των κοσμικών νόμων και ενεργειών. Οι περιορισμοί της τέχνης καταρρέουν και η νέα τέχνη έρχεται σε ύπαρξη. Οι θρησκείες, τα δόγματα και οι δοξασίες συντρίβονται και το πνεύμα μιας νέας παγκόσμιας θρησκείας προβάλλει ήδη στον ορίζοντα της Νέας Εποχής. Το οικονομικό μας σύστημα καταρρέει και το όραμα ενός νέου οικονομικού συστήματος ήδη αναδύεται στις διάνοιες των προχωρημένων στοχαστών. Οι αλυσίδες σπάζουν σε όλο τον κόσμο και οι λαοί αντιλαμβάνονται ότι η απελευθέρωση, η ενότητα και η ελευθερία της ανθρωπότητας είναι το κλειδί για την επιβίωση της.
Σε κάθε άνθρωπο υπάρχουν οι οροσειρές των Ιμαλαΐων, υπάρχει η κοιλάδα του Βεσάκ με το βράχο και τον κάλυκα πάνω σε αυτόν.
Ας σταθούμε στο βράχο της πνευματικής πραγματικότητας και ας υψώσουμε τον κάλυκα της αγάπης και του φωτός στις εισερχόμενες ενέργειες της ελευθερίας, της χαράς και της ευδαιμονίας και ας προάγομε την απελευθέρωση της ανθρωπότητας.
Πηγή:
Τhe Science of Meditation, Haroytin Torkom Saraydaryan
..............................................................................................................................
Το Φως της Ατραπού
Οι Ινδοί απεικονίζουν στο πρώτο τσάκρα να κατοικεί ένας ελέφαντας. Ο Αϊραβάτα με τις 7 προβοσκίδες. Τόσες όσες και οι ανάγκες τροφής όλων των πνευματικών σωμάτων. Αυτά είναι τα σπέρματα των ενεργειακών μας κέντρων, των τσάκρα.
Το κάθε ένα μας συνδέει με μία ποιότητα και ταυτόχρονα την εκφράζει. Σε κάθε φάση της ζωής μας , κάποια προβοσκίδα είναι πιο ενεργή, κάποιο τσάκρα βρίσκεται σε μεγαλύτερη ισχύ.Η πλειονότητα της ανθρωπότητας βρίσκεται σε μία χαμηλή αναζήτηση, τόσο χαμηλή που πολλές φορές εκδηλώνεται ασύλληπτα επικίνδυνα. Πόνος, πόλεμος, εκμετάλλευση, ανευθυνότητα, εγωισμός, διαστροφή, κακοποίηση. Αν έπρεπε να δούμε τον πλανήτη από ψηλά θα βλέπαμε αυτές τις ποιότητες να χαρακτηρίζουν σαν μαύρα σύννεφα, σαν μαύρη πάχνη τους τόπους μας. Από την άλλη όμως θα μπορούσαμε να δούμε και σημεία φωτός. Εστίες αγάπης, θυσίας, ελευθερίας, υπηρεσίας, έμπνευσης. Και έτσι μέσα στο πόνο και στο σκοτάδι της άγνοιας, καλλιεργείται το συνειδητό καλό, η υπηρεσία, η αναζήτηση του ανώτερου, του θεϊκού. Και αυτό που φαίνεται μάχη και πόλεμος, από την ματιά της ψυχής είναι το Μονοπάτι. Είναι η Ατραπός. Είναι μία διαδρομή που στο κάθε της στάδιο έχει τα δικά της εμπόδια, τα δικά της πέπλα που πρέπει να ξεδιπλώσει και να αποκαλύψει το φως που υπάρχει από πίσω. Όταν κάποιος φθάνει να συνειδητοποιεί το Μονοπάτι, γίνεται πολεμιστής, γίνεται μαθητής. Κατανοεί πως η ζωή του ανήκει στη ψυχή και η ψυχή στο αιώνιο, στο Πνεύμα. Κάθε μαθητής βρίσκεται στο δρόμο προς την καρδιά του. Βρίσκεται στη διαδρομή να συναντήσει το Φως της Ψυχής του. Κάθε μαθητής είναι χρήσιμος όχι μόνο στον εαυτό του, όχι μόνο στους γύρω του. Είναι σημαντικός για όλη την ανθρωπότητα. Όλοι όσοι αναγνωρίζουν και αναγνωρίζονται από τα εσωτερικά πεδία ως μαθητές, επιτελούν ένα σημαντικό έργο. Εκφράζουν στο σύνολο της ανθρωπότητας ένα ενεργειακό κέντρο, ένα τσάκρα. Θα λέγαμε ότι οι μαθητές είναι η καρδιά της Ανθρωπότητας. Και όπως η καρδιά ενός ανθρώπου είναι συνδεδεμένη με την ψυχή του έτσι και η καρδιά της Ανθρωπότητας είναι συνδεδεμένη με την Ψυχή της που είναι ο Χριστός και η Ιεραρχία.
Αυτή η σχέση είναι ιερή. Κάθε πραγματικός Μαθητής είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με κάποιο Δάσκαλο και με τον ίδιο τον Χριστό, είτε το γνωρίζει είτε όχι. Έτσι μέσω της καρδιάς του, η Ψυχή της Ανθρωπότητας εκδηλώνεται στο κέντρο της φυλής των ανθρώπων. Με αυτό τον τρόπο δομείται μία γέφυρα επαφής ανώτερων ενεργειών, Ιδεών, Σχεδίων. Ο κάθε άνθρωπος είναι κρίκος και διαβιβαστής μίας θείας εκπόρευσης.
Όσοι των ανθρώπων βρίσκονται σε μια πνευματική εκπαίδευση, δίπλα σε μια ζωντανή διδασκαλία ή ένα ζωντανό δάσκαλο, έχουν το φορτίο να προσπαθούν συνειδητά να γεφυρώσουν αυτόν τον δεσμό.Αυτό το γεγονός υπενθυμίζεται κάθε χρόνο στην Πανσέληνο του Μαΐου, γνωστή ως Βεσάκ στην Ανατολή. Είναι μία μεγάλη γιορτή που η εσωτερική παράδοση θέλει τον Βούδα να συναντιέται με τον Χριστό. Ο Διδάσκαλος ανθρώπων και αγγέλων ανυψώνει την ανθρωπότητα στη δική Του καρδιά και ο Βούδας εκφράζοντας την Σοφία, ενώνει την Ιεραρχία με την Θέληση του Πατέρα. Έτσι εκείνη την ακριβή στιγμή της Πανσελήνου δημιουργείται μία πνευματική γέφυρα ενεργειών από την ίδια την Θεότητα που καταφθάνουν ως την κατώτερη μορφή ύλης. Είναι η στιγμή που όλοι οι Άγιοι, όλα τα Όντα που υπηρετούν τον Πλανήτη, επαναπροσδιορίζονται σε σχέση με το Θείο Σχέδιο. Είναι μία στιγμή μεγάλης ευκαιρίας. Διανοίγεται το Φως της Ατραπού και ο Ταύρος της ψυχής αναγνωρίζει το Μονοπάτι. Το Φως εκδηλώνεται σε όλα τα όντα προκαλώντας στο κάθε μονοπάτι μία τεράστια δυναμική ελευθερίας και αφύπνισης. Το γεγονός αυτό συμβαίνει στο Θιβέτ, σε μία κοιλάδα κοντά στο όρος Kailash, γνωστή ως Wesak.
Εκατομμύρια ανθρώπων αυτήν την μέρα, συνειδητά συμμετέχουν σε αυτό το γεγονός. Με προσευχή, με διαλογισμό, με σιωπή και ενδοσκόπηση. Είναι σημαντικό να βρει κάποιος λίγες στιγμές σήμερα και αύριο. Να στραφεί στη καρδιά του. Να νιώσει την πνευματική του προέλευση και φύση. Και τότε να στραφεί προς τον Ουρανό και να ζητήσει να ενωθεί με τον Χριστό και το έργο Του. Να νιώσει Φως να έρχεται και να του ανοίγει τα μάτια, να του φανερώνει τον Δρόμο. Και τότε ας το ευχηθεί και για άλλους ανθρώπους. Ας μοιράσει το Φως γύρω του, παντού σε όλα τα βασίλεια, ακόμη και στις πέτρες. Δ.Π
